CANNOLO SICILIANO

versione italiana 

Cannolo Siciliano to kolejny przepis z serii karnawałowego smażenia.  Jest to, obok cassaty, najbardziej znany sycylijski deser.

Chrupiąca rurka, przypominająca w smaku nasze faworki w wersji dobrze wysmażonej, tyle że twardsza oraz nieco grubsza. Wypełnia się ją kremową słodką ricottą z kawłeczkami czekolady i dekoruje kandyzowanymi owocami lub mielonymi pistacjami.
Krem zazwyczaj robi się z ricotty owczej, ale np w okolicach Ragusy częściej używa się ricottę z mleka krowiego.

Okres zimowy to najlepszy moment na posmakowanie prawdziwych cannoli - wtedy ricotta jest najsmaczniejsza i wytwarza się jej najwięcej.

Próbowałam cannoli w różnych częściach wyspy, ale najsłynniejsze i chyba najlepsze robi się w miejscowości Piana degli Albanesi, niedaleko Palermo.

Do wykonania tego deseru przydałyby się specjalne metalowe rurki, na których owija się ciasto przed smażeniem. Jednak ja takich nie mam, więc  musiałam wymyślić inny sposób.

Przygotujemy tzw cannolo scomposto (często ostatnio spotykane w restauracjach). Jest to nic innego jak usmażone ciasto na cannoli, połamane na kawałki i ułożone na talerzu. Na tym krem z ricotty, w który dodatkowo wtyka się pozostałe kawałeczki ciasta, lekko  posypane cukrem pudrem i cynamonem. I voila!

Inna wersja cannolo scomposto to usmażone krążki ciasta, które spełnią funkcję jadalnych miseczek. Do nich włożymy krem i udekorujemy kandyzowanymi owocami oraz kawałeczkami połamanego ciasta.

Trzecia wersja, w myśl zasady, że potrzeba jest matką wynalazków, to rurki usmażone bez pomocy odpowiednich foremek. Wychodzą zupełnie zgrabne.

SKŁADNIKI:

250 G MĄKI

30 G SMALCU

1 ŁYŻKA WINA MARSALA

SZCZYPTA SOLI

1 ŁYŻKA CUKRU

1/2 ŁYŻECZKI KAKAO

WODA OK. 80 ml

1 BIAŁKO

Nadzienie:

500 G SERA RICOTTA (najlepiej owcza)

100 G CUKRU

2 - 3 ŁYŻKI CHIPSÓW CZEKOLADOWYCH

Do podania:

CUKIER PUDER

CYNAMON

SKÓRKA POMARAŃCZOWA W SYROPIE LUB KANDYZOWANA,WIŚNIE KANDYZOWANE, SIEKANE ORZESZKI PISTACJOWE 

Do smażenia:

3 KOSTKI SMALCU LUB 1 LITR OLEJU DO SMAŻENIA

PRZYGOTOWANIE:

Ricottę przekładamy na sito zawieszone nad naczyniem. Odstawiamy na bok, aby odciekła serwatka.

Mąkę łączymy ze smalcem, dodajemy cukier, kakao, wino Marsala, sól. Mieszamy wszystkie składniki i powoli dodajemy wodę, zaczynając od 60 ml. Lekko wyrabiamy, a następnie możemy dodać resztę wody. Wyrabiamy na gładkie i elastyczne, ale dość twarde ciasto. Jeżeli wydaje wam się zbyt miękkie lub klejące, dodajcie jeszcze trochę mąki. Owijamy folią spożywczą i wkładamy do lodówki na około 30 minut do 1 godziny.

Po tym czasie rozwałkowujemy nasze ciasto na placek o grubości ok 2  mm. Wykrawamy krążki o średnicy ok. 8 - 10 cm i kilka z nich lekko wydłużamy, aby powstał owal. W miseczce ubijamy lekko białko.

Z wydłużonych krążków zrobimy rurki, zlepiając przy pomocy białka środki dłuższych boków. Pozostałe będziemy smażyć w formie krążków.

Przygotowujemy duży talerz wyłożony papierem kuchennym, który posłuży do odsączenia ciastek z nadmiaru tłuszczu.

W głębszym rondlu, na średnim ogniu, rozgrzewamy smalec (2 kostki) lub olej. Temperatura idealna to 170 - 180 stopni C. Oczywiście bez termometru też można to sprawdzić. Wystarczy, po kilku minutach  podgrzewania tłuszczu, wrzucić na próbę kawałeczek ciasta. Ciasto powinno szybko wypłynąć na powierzchnię a wokół niego powinny pojawić się bąbelki tłuszczu.

Pierwsze usmażymy cannoli:

Potrzebne będą dwa widelce. Wsuwamy widelce delikatnie w przeciwległe otwory rurki. Powieszoną  na dwóch widelcach rurkę zanurzamy do połowy w gorącym tłuszczu. Po chwili dolna część rurki spulchnieje a ciasto zetnie się (wygląda to dokładnie tak jak smażone faworki). W tym momencie możemy zanurzyć w tłuszczu górną część cannolo i wysuwając widelce przewrócić je do góry nogami. Kiedy nasza pierwsza rurka nabiera złoto - brązowego koloru, możemy włożyć do smażenia drugą rurkę, powtarzając całą operację z widelcami. Ja nie wrzucam więcej niż 2 rurki czy ciastka na raz. 

Następnie smażymy krążki ciasta do cannolo scomposto, również na złoto - brązowy kolor.

Usmażone na rumiano rurki lub ciastka odsączamy na papierze kuchennym i odkładamy na czysty talerz. Pozostawiamy do wystygnięcia.

Przygotujemy krem:

Odsączoną ricottę mieszamy z cukrem i zostawiamy w lodówce przez ok. 1 godzinę. Po tym czasie dwukrotnie przecieramy ją przez gęste sitko. Dodajemy chipsy czekoladowe ( ja nie dodaję, ponieważ nie przepadam), dokładnie mieszamy.

Tuż przed podaniem nadziewamy nasze rurki kremem z ricotty a końcówki dekorujemy kandyzowanymi owocami i posypujemy cukrem pudrem. Jeżeli wybieracie wersję cannolo scomposto to przygotowujecie, na talerzyku lub w rozłożystym kieliszku, konstrukcję z kawałków połamanego ciastka oraz kremu. Dekorujecie kawałkami owoców kandyzowanych, oprószacie lekko cynamonem oraz cukrem pudrem.

Uwagi:

Bardzo ważne jest, aby komponować deser przed samym podaniem. Dzięki temu zachowacie idealną różnicę w konsystencjach - bardzo chrupiące ciastko i kremowa masa. Cannoli przygotowane wcześniej są tak samo dobre w smaku,  jednak rurka namięka od wilgotnego kremu.

Dodatkowa wersja dla cannolo scomposto, bardziej dietetyczna, to ciastko upieczone w piekarniku (170 stopni C, bez termoobiegu, przez ok. 10 minut), potem połamane i podane z kremem. Goście bardzo sobie chwalili.

ARANCINE

versione italiana

Karnawał to jeden z niewielu momentów w roku, kiedy w moim domu można poczuć zapach smażonych potraw. Do tej pory były to moje ukochane faworki a czasami pączki. W tym roku postanowiłam jednak zmierzyć się z sycylijską klasyką. Pierwsze pod ogień poszły arancine - kulki szafranowego ryżu z klasycznym mięsnym ragù, w chrupiącej panierce, usmażone w głębokim tłuszczu.

Sprawa okazała się łatwiejsza niż myślałam, a moi etatowi sycylijscy degustatorzy docenili wysiłek i pochłonęli wszystko co pojawiło się na ich talerzach.

Na Sycylii, w zależności od prowincji lub nadzienia, arancine przybierają różne kształty - mogą być kuliste, owalne lub w kształcie rożków. Dowiedziałam się ostatnio, że istnieje ok 100 wariantów nadzienia tej smakowitości. 

SKŁADNIKI:

(ok. 12 sztuk o średnicy ok. 4 cm)

Ryżowa otoczka:

250 G RYŻU DO RISOTTO (CARNAROLI, VIALONE NANO)

2 SZCZYPTY SZAFRANU

1 ŁYŻKA MASŁA

50 G TARTEGO TWARDEGO SERA (CACIOCAVALLO, EW. PARMEZANU)

600 ML WODY

SZCZYPTA SOLI

Nadzienie:

100 G MIELONEGO MIĘSA WOŁOWEGO LUB WOŁOWO - WIEPRZOWEGO

60 G MROŻONEGO GROSZKU

  40 G KONCENTRATU POMIDOROWEGO

100 G PRZECIERU POMIDOROWEGO

1/2 ŚREDNIEJ CEBULI 

2 ŁYŻKI DELIKATNEGO BIAŁEGO WINA

1 ŁYŻKA OLIWY Z OLIWEK

SÓL I PIEPRZ
50 G SERA CACIOCAVALLO (MOŻE BYĆ RÓWNIEŻ CHEDDAR LUB INNY OSTRZEJSZY ŻÓŁTY SER)

Do panierowania: 
BUŁKA TARTA
2 BIAŁKA

OLEJ DO SMAŻENIA (OK. 1 LITR)
(ja używam arachidowego)

PRZYGOTOWANIE:

Zaczniemy od przygotowania ryżu. Wodę (600 ml), lekko solimy i doprowadzamy do wrzenia. Wsypujemy ryż, dokładnie mieszamy, zmniejszamy ogień. Gotujemy ok. 15 minut, mieszając od czasu do czasu. Woda musi całkowicie się wchłonąć, a ryż powinien być al dente. Szafran rozpuszczamy w łyżce wody. Dodajemy do ugotowanego ryżu razem z masłem i tartym serem. Mieszamy wszystko dokładnie. Przykrywamy ryż przezroczystą folią, tak aby dokładnie do niego przylegała i odstawiamy do wystygnięcia.

Przygotowujemy ragù:

Cebulę obieramy i drobniutko siekamy. Wrzucamy ją do rondla, dodajemy 1 łyżkę oliwy, odrobinę soli i dusimy na niewielkim ogniu ok 10 minut. Dodajemy mielone mięso, mieszamy i czekamy, aż się nieco zrumieni. Wlewamy wino, mieszamy, dodajemy koncentrat pomidorowy, ok 1/2 szklanki wody oraz przecier pomidorowy. Zmniejszamy ogień i dusimy 10 - 15 minut. Po tym czasie dodajemy groszek i odrobinę wody jeżeli sos wydaje nam się zbyt gęsty. Dusimy kolejne 15 minut. Doprawiamy solą i pieprzem do smaku.

Nasze ragù powinno być dość gęste (ponad połowa płynu powinna odparować), aby stanowiło kremowe a nie lejące się nadzienie. Odstawiamy, aby nieco przestygło.

Ser caciocavallo kroimy w małą kostkę lub drobne paseczki.

Formujemy nasze ryżowe kulki: niecałą łyżkę wystudzonego ryżu układamy na płasko na dłoni, na środku robimy spore zagłębienie. W zagłębienie wkładamy ragù (ok 2 łyżeczki) oraz kawałeczki sera. Całość przykrywamy jeszcze odrobiną nadzienia oraz czubatą, rozpłaszczoną łyżeczką ryżu i łączymy brzegi tak, aby nadzienie nie wychodziło. 

Turlamy delikatnie arancine w dłoniach, dopóki nie powstanie zgrabna kulka. Formujemy kolejne kulki aż do wykorzystania wszystkich składników.

Bułkę tartą przesypujemy na głęboki talerz a białka lekko ubijamy. Każdą kulkę ryżową zanurzamy w białku a następnie równomiernie obtaczamy w bułce tartej. 

W niezbyt dużym, głębszym rondlu rozgrzewamy olej (idealna temperatura to 180 stopni). Zanurzamy arancine (nie więcej niż 2 sztuki) i smażymy na złoto pomarańczowy kolor. Odsączamy na papierze kuchennym z nadmiaru tłuszczu. Podajemy gorące.

Uwagi:

Możecie przygotować arancine dzień wcześniej i już panierowane przechowywać w lodówce, przykryte folią spożywczą. Wyjmijcie je z lodówki na ok. 1 godzinę przed smażeniem. Jeżeli panierka wydaje wam się wilgotna, to zanim zaczniecie smażenie,  możecie je jeszcze raz przeturlać w bułce tartej. 

Doskonale smakują również usmażone wcześniej a potem podgrzane w gorącym piekarniku.

PIZZA SFINCIONE

versione italiana 

Sfincione to w Palermo niemal instytucja. Jest to typowe jedzenie ulicy często sprzedawane w okolicach targowisk przez obwoźnych sprzedawców. Wcześniej ta przepyszna odmiana pizzy przygotowywana była w okresie świąt jako bogatsza alternatywa dla codziennego chleba.

Dzisiaj można kupić i smakować sfincione przez cały rok, ale w bardzo wielu palermiańskich domach podaje się go jako wigilijną lub sylwestrową potrawę.

Puszysta drożdżowa baza pokryta sosem pomidorowo - cebulowym z anchovies, oregano, serem caciocavallo i tartą bułką na wierzchu. Całość obficie skropiona oliwą i upieczona w piecu - doskonała na zimno i na ciepło.
Nasza pizza pokrojona na niewielkie kwadraciki doskonale sprawdzi się na karnawałowych imprezach.

 

SKŁADNIKI:

(ok. 4 porcje)

Sos:

5 ŚREDNICH CEBUL

250 G KONCENTRATU POMIDOROWEGO

SÓL, PIEPRZ

OK. 100 ML OLIWY

WODA

1 PUSZKA FILETÓW ANCHOVIES

200 G OSTREGO SERA ( CACIOCAVALLO, MIĘKKI PECORINO LUB CHEDDAR)

4 - 5 ŁYŻEK BUŁKI TARTEJ

OREGANO SUSZONE

Ciasto:

500 G MĄKI ORKISZOWEJ BIAŁEJ LUB ZWYKŁEJ PSZENNEJ

10 G DROŻDŻY

225 - 250 ML LETNIEJ WODY 

25 G OLIWY

10 G SOLI

25 G CUKRU TRZCINOWEGO

PRZYGOTOWANIE:

Na początek przygotujemy sos:

Cebulę obieramy ze skóry i kroimy w ćwierć-talarki. Wrzucamy do średniego rondla, dodajemy 4 łyżki oliwy i dusimy na średnim ogniu przez 10 minut, mieszając od czasu do czasu. Dodajemy koncentrat pomidorowy, mieszamy dokładnie, podlewamy ok. 1 szklanką wody, taką ilością aby zakryć cebulę. Dusimy całość przez kolejne 20 minut. Po tym czasie woda niemal całkowicie się wchłonie, a cebula będzie bardzo miękka. Tak przygotowany sos odstawiamy na bok. 

Przygotujemy ciasto:

Do dużej miski wlewamy oliwę, dodajemy sól, cukier, mąkę oraz 100 ml wody. Mieszamy wszystkie składniki w misce. Drożdże rozpuszczamy  w pozostałej wodzie i powoli dodajemy je do pozostałych składników. Wyrabiamy ciasto. Najlepiej zrobić to przy pomocy robota planetarnego lub mikserem z odpowiednimi końcówkami. Zajmie to kilka minut, wyrabianie ręczne oczywiście więcej.

Powinno powstać gładkie, elastyczne ciasto. Rzucamy nasze ciasto kilkakrotnie na blat, za każdym razem lekko ugniatając przez chwilę. Formujemy kulę, przykrywamy ściereczką i odstawiamy na ok 10 minut.

W tym czasie przygotowujemy blachę, na której będziemy piec naszą pizzę sfincione. Możemy użyć blachę z piekarnika. Smarujemy ją delikatnie oliwą, wykładamy papierem do pieczenia, który jest również lekko posmarowany oliwą. Po 10 minutach jeszcze przez chwilę wyrabiamy ciasto. Odważamy ok 600 gramów ciasta (z pozostałego możemy zrobić mini pizze lub bułeczki) i rozpłaszczamy na prostokąt. Przenosimy na blachę i powoli, ugniatając, równomiernie rozprowadzamy na boki, ale nie do końca. Odstawiamy na kolejne 10 minut. Po tym czasie rozciągamy jeszcze trochę nasze ciasto, tak aby dokładnie pokrywało całą blachę, pamiętając aby krawędź była nieco grubsza. Odstawiamy do wyrośnięcia na ok 1 godzinę, w ciepłe miejsce. 

Piekarnik nagrzewamy do 220 stopni C (bez termoobiegu).

Kiedy ciasto już podrośnie, rozkładamy na nim, w średnich odstępach, filety z anchovies porwane na mniejsze kawałki, następnie plasterki sera. Na tak przygotowaną pizzę rozprowadzamy sos cebulowo-pomidorowy. Posypujemy po wierzchu  bułką tartą, posypujemy oregano, skrapiamy kilkoma łyżkami oliwy.

Pieczemy ok 25 - 30 minut. Spód ciasta powinien nabrać złotego koloru, a bułka tarta na wierzchu utworzyć zwartą rumianą warstewkę.

BUCCELLATO

versione italiana

Tak jak w niemal każdym polskim domu w czasie Świąt Bożego Narodzenia nie może zabraknąć na stole makowca, piernika czy ciasta drożdżowego, tak w każdym sycylijskim domu obok panettone czy pandoro, zawsze  znajdziemy  bucellato.

Bucellato (po sycylijsku cucciddatu) to ciasto  powszechnie zajadane przez Sycylijczyków w okresie świątecznym. Bogate nadzienie z suszonych fig, orzechów, migdałów, rodzynek, czekolady, skórki pomarańczowej lub mandarynkowej, z dodatkiem wina marsala. Otulone w kruche ciasto, a po upieczeniu polukrowane i udekorowane owocami kandyzowanymi. Istnieje oczywiście bardzo wiele wersji nadzienia oraz form tej słodkości w różnych częściach wyspy. W Palermo najczęściej bywa w kształcie oponki, oraz w formie pojedynczych nadziewanych ciasteczek nazywanych bucellati. 

Wprawdzie ciasto można kupić w każdej cukierni na Sycylii, a ciasteczka nawet w piekarniach, to  jednak postanowiłam zrobić je sama. Miałam kilka przepisów, ale w końcu zdecydowałam się na wersję cukiernika Giuseppe Deiany. I dobrze wybrałam.

Jest to moje pierwsze podejście do do tego ciasta, które zawsze wydawało mi się skomplikowane. Teraz wejdzie na stałe do mojego, nie tylko świątecznego, repertuaru. Moi kochani siostrzeńcy z Polski zapewne bardzo się ucieszą.

SKŁADNIKI:

Kruche ciasto:

340 G MĄKI PSZENNEJ + TROCHĘ DO PODSYPANIA

185 G  MIĘKKIEGO MASŁA

125 G CUKRU PUDRU

25 G DŻEMU MORELOWEGO

1 JAJKO

1/2 MAŁEGO OPAKOWANIA PROSZKU DO PIECZENIA (7,5 G LUB OK. 1,5 PŁASKIEJ ŁYŻECZKI)

SZCZYPTA NATURALNEJ WANILII LUB 1 ŁYŻECZKA NATURALNEGO EKSTRAKTU WANILIOWEGO

SKÓRKA OTARTA Z 1 CYTRYNY

Nadzienie:

250 G SUSZONYCH FIG

50 G RODZYNEK

50 G DŻEMU POMARAŃCZOWEGO

50 G DŻEMU MORELOWEGO

60 G CZEKOLADY PEŁNEJ

40 G ORZECHÓW WŁOSKICH

40 G MIGDAŁÓW ZE SKÓRKĄ 

SKÓRKA Z 2 MANDARYNEK LUB 3 ŁYŻECZKI SKÓRKI POMARAŃCZOWEJ LUB MANDARYNKOWEJ KANDYZOWANEJ

1/2 ŁYŻECZKI CYNAMONU

MAŁA SZCZYPTA PIEPRZU

SZCZYPTA WANILII NATURALNEJ W PROSZKU LUB 1 ŁYŻECZKA NATURALNEGO EKSTRAKTU Z WANILII

40 G WINA MARSALA ( ja użyłam półwytrawnego)

Lukier:
2 ŁYŻKI JASNEGO DŻEMU MORELOWEGO
1 ŁYŻKA CUKRU
3 ŁYŻKI WODY

PRZYGOTOWANIE:

Przygotowujemy kruche ciasto:
Do dużej miski wrzucamy miękkie masło, cukier, dżem, proszek do pieczenia, wanilię, skórkę oraz jajko. Ucieramy wszystko pałką lub szpatułką, lub ubijamy przy pomocy miksera albo robota planetarnego (płaskie mieszadło, na średnich obrotach), do czasu aż uzyska jednolitą i nieco puszystą konsystencję. Potrwa to kilka minut. Do tak powstałej masy dodajemy partiami mąkę, dokładnie mieszając po każdym dosypaniu. Powstałe ciasto będzie bardzo miękkie. Przy pomocy szpatułki formujemy kulę i wstawiamy pod przykryciem do lodówki na pół dnia.

Teraz pora na nadzienie:
Rozgrzewamy piekarnik do 130 stopni C (z termoobiegiem). Na blaszkę wyłożoną papierem wsypujemy migdały oraz orzechy i tostujemy je przez ok 5 - 7 minut w nagrzanym piekarniku. Następnie wyjmujemy i odstawiamy do wystygnięcia.
Suszone figi oraz rodzynki namaczamy we wrzącej wodzie przez 5 minut. Odcedzamy i odciskamy z nadmiaru wody. Z fig odcinamy ogonki i wszystko drobno siekamy, a następnie wrzucamy do większej miski. Wyrabiamy przez chwilę ręką. Dodajemy dżemy i wszystko razem dobrze mieszamy. Czekoladę drobniutko siekamy i dodajemy do masy. Migdały oraz orzechy wysypujemy na blat i wałkujemy wałkiem, tak aby się dobrze rozgniotły na różnej wielkości kawałki. Następnie wrzucamy je do masy figowej. Dodajemy wanilię, cynamon, pieprz, skórkę oraz wino Marsala i wszytko dokładnie wyrabiamy ręką przez chwilę. Powstałą masę figową wkładamy na kilka godzin do lodówki.

Schłodzone kruche ciasto wykładamy na blat oprószony mąką i krotko wyrabiamy ręcznie. Formujemy z niego równy wałek długości ok 20 cm i rozwałkowujemy na prostokąt o wymiarach ok. 30x20 cm i grubości ok 1 cm.
Wyjmujemy z lodówki nadzienie i formujemy z niego wałek o długości ok 25 cm. Układamy na środku rozwałkowanego ciasta. Łączymy dłuższe brzegi ciasta i delikatnie zlepiamy je ze sobą,  tak aby nadzienie było ściśle otulone ciastem.

Teraz lekko turlamy ciasto w przód i tył, aby nasz rulon zwęził się i wydłużył. Nadmiar ciasta z jednego końca odkrawamy, aż do nadzienia. Natomiast ciasto na drugim końcu wałka lekko rozchylamy (aż zobaczymy nadzienie). Wsuwamy w rozchylenie koniec z widocznym farszem tak, aby koncówki farszu były jak najbliżej siebie. Zlepiamy i formujemy równą, zgrabną oponkę. Blaszkę, na której będziemy piec ciasto (u mnie był to spód tortownicy), wykładamy papierem do pieczenia i układamy na nim ciasto. Przy pomocy szczypców do cukru w kostkach dekorujemy ciasto  tworząc regularne, co 2 cm, wałeczki. Szczypce co jakiś czas trzeba zanurzyć w mące. Nic  nie szkodzi, jeżeli w cieście zrobią się otworki i będzie widać nadzienie.

Przygotowane ciasto wkładamy na kilka godzin, a nawet na całą noc, do lodówki.
Rozgrzewamy piekarnik do 200 stopni C. Wyjmujemy ciasto z lodówki i wkładamy do nagrzanego piekarnika. Pieczemy ok 30 minut, aż nabierze złoto-brązowego koloru. Wyjmujemy z piekarnika i odstawiamy do wystygnięcia .
W rondelku rozgrzewamy dżem morelowy cukier oraz kilka łyżek wody. Gotujemy kilka minut na średnim ogniu mieszając od czasu do czasu. Po ok. 5 minutach zdejmujemy z ognia i przy pomocy pędzelka smarujemy ciasto na całej powierzchni.
Gotowe ciasto dekorujemy wiśnią kandyzowaną oraz skórką kandyzowaną.

Buon Natale !

INSALATA DI FINOCCHI E ARANCE - SAŁATKA Z FENKUŁU I POMARAŃCZY

versione italiana

Sezon pomarańczowy właśnie się zaczyna. Pomarańcze można kupić przez cały rok, ale  te najbardziej smakowite, sycylijskie zaczynają się późną jesienią.

Lekka, chrupiąca i pełna witamin sałatka z fenkułem i pomarańczami. Szybka w przygotowaniu, w sam raz na lekki posiłek. Doskonała, na przykład z dodatkiem wędzonej ryby. Ale super smakuje również jako dodatek do  ryby grilowanej lub pieczonej.

SKŁADNIKI:

1 BULWA KOPRU WŁOSKIEGO - JEŚLI JEST MAŁY TO 1,5 BULWY

2 - 3 POMARAŃCZE

1- 2 CEBULKI DYMKI ZE SZCZYPIOREM ( BIAŁA CZĘŚĆ NIE ZA DUŻA), LUB MAŁA CZERWONA CEBULKA

GARŚĆ WYPESTKOWANYCH CZARNYCH OLIWEK

2 FILECIKI ANCHOVIES

1 ŁYŻKA SOKU Z CYTRYNY

2 - 3 ŁYŻKI OLIWY Z OLIWEK EXTRA VIRGIN

SÓL, ŚWIEŻO MIELONY CZARNY PIEPRZ 

PRZYGOTOWANIE:

Koper włoski dokładnie myjemy, przekrawamy wzdłuż na połowę, opłukujemy pod bieżącą wodą, a następnie kroimy w cienkie plasterki.  Pomarańcze myjemy i dokładnie obieramy, pozbawiając białej skórki. Rozdzielamy na cząstki, które następnie kroimy na mniejsze kawałki (3 - 4 kawałki z każdej cząstki). Dymkę opłukujemy i drobno siekamy. Oliwki kroimy na ćwiartki, fileciki anchovies drobno siekamy i rozcieramy z sokiem z cytryny. Wszystkie pokrojone składniki wrzucamy do miski, skrapiamy sokiem z cytryny z anchovies. Dodajemy sól i pieprz oraz oliwę z z oliwek, dokładnie mieszamy i odstawiamy do lodówki na ok. godzinę.

Wolę, aby sałatka nie była prosto z lodówki, dlatego wyjmuję ją zawsze mniej więcej 30 minut przed podaniem.