PROWINCJA TRAPANI część 2

Prowincja Trapani to według mnie najpiękniejsze plaże na Sycylii.

Z Castellamare del Golfo jadąc drogą krajową SS 187 w kierunku Trapani warto odjechać w bok w kierunku San Vito lo Capo. W pobliżu Custonaci możecie wstąpić do winnicy Cantina Sociale Ericina po dobre Erice D.O.C - białe Grillo lub czerwone Nero D'Avola.  W Custonaci, już na wyjeździe z miasta w kierunku San Vito, w Panificio (forno a legna - piec opalany drzewem) musicie koniecznie spróbować Pane Cunzatu oraz Cassatelle z ricottą (na słodko), a także wspaniały lokalny chleb. Z takim wyposażeniem śmiało można ruszyć do San Vito, wylegiwać się spokojnie na plaży i kąpać w bajecznie turkusowym morzu, które widzicie na poniższym zdjęciu. San Vito to typowe nadmorskie miasteczko, pełne turystów, hoteli, B&B, barów i restauracji.
 

San Vito lo Capo

Z San Vito lo Capo można również pojechać do Riserva dello Zingaro. Od tej strony znajduje się drugie wejście do rezerwatu ( pierwsze wejście od strony Scopello), a droga, którą się tam dojeżdża podaruje wam niesamowite wrażenia - widoki z krętej drogi.

Riserva dello Zingaro. Cala Torre dell' Uzzo - jedna z plaż w rezerwacie.

Po plażowaniu i porcji kremowych lodów opuszczamy San Vito i przenosimy się na wieczór i nocleg do Trapani.

Trapani to nieduże portowe miasto z ładnie odnowioną starówką, która w weekendowe letnie wieczory zapełnia się ludźmi niemal po brzegi. W uliczkach i zaułkach znajdziemy przyjemne lokale ze stolikami i kanapami na zewnątrz, gdzie można zatrzymać się na drinka czy lody. Jest tutaj bardzo duży wybór knajpek i pizzerii oraz barków na każdą kieszeń. Miasto ma też dobrą bazę noclegową. *

Z portu w Trapani codziennie odpływają wodoloty, promy oraz statki wycieczkowe na wyspy Egadyjskie: Favignianę, Levanzo i Marettimo.

Największa z nich, Favignana ma również najwięcej do zaoferowania turystom. Można spędzić na wyspie cały dzień i wrócić do Trapani jednym z wieczornych statków.

Wysiadając z promu czy wodolotu, już w porcie, można za niewielkie pieniądze wypożyczyć rower na cały dzień, co według mnie jest najlepszym wyborem na spędzenie dnia na wyspie.

Obowiązkowa jest kąpiel w jednej z malowniczych zatoczek tzw. cala.  My wybraliśmy Cala Azzurra. Sama nie sądziłam, że woda może mieć tak intensywny turkusowy kolor. Warto zabrać ze sobą  butelkę wody i coś do zjedzenia ponieważ z dala od portu nie ma zbyt wielu barów.

Favignana. Cala  Azzurra - jedna z dwóch niewielkich plaż

Favignana. Cala Azzurra

Po kąpieli morskiej warto wybrać się na zwiedzanie Tonnary  (Tonnara di Favignana - L'Ex Stabilimento Florio) czyli miejsca uboju tuńczyka i jego przetwarzania. Tonnara  już nie działa, ale jest wspaniale odremontowana i otwarta dla zwiedzających. Jest tam muzeum archeologiczne,  część poświęcona  rodzinie Florio (dawni właściciele tonnary i kilku innych ważnych przedsiębiorstw na Sycylii w XIX wieku) oraz część poświęcona mattanzy i przetwórstwu tuńczyka.

Favignana. Widok na miasteczko i Tonnarę z portu rybackiego

W miasteczku przy porcie warto pospacerować po malowniczych uliczkach i zaułkach, zatrzymać się na doskonałe lody czy granitę. Na koniec warto zakupić mały słoiczek lub puszkę lokalnego tuńczyka w oliwie, a także niewielki kawałek bottargi (solona i suszona ikra najczęściej tuńczyka ).

Favignana. Specjalności  z tuńczyka

Tuńczyk i nie tylko...

 Ciąg dalszy wkrótce...

* Gdzie spać w Trapani :

Zachęcam was mocno do odwiedzenia prowincji Trapani i poświęcenia tej części wyspy więcej czasu niż kilka godzin czy jeden dzień.

Idealnym punktem wypadowym dla waszych wycieczek po okolicy będzie samo Trapani, gdzie gorąco  polecam wam 2 hotele w samym centrum.

Kiedy po całodniowej wycieczce wrócicie na miejsce, Trapani ugości was wspaniałą kuchnią , tętniącą życiem starówką, pięknymi zabytkami, urokliwymi uliczkami i lokalami otwartymi do późnych godzin nocnych.

Hotele, a właściwie Bed & Breakfast, o których wspomniałam wcześniej, to B&B GRANVELIERO oraz B&B BELVELIERO. Obydwa B&B dla czytelników mojego bloga oferują 10% zniżki na pobyt. Wystarczy wpisać w formularzu rezerwacji "SycyliaSi 10"

B&B Belveliero znajduje się przy przystani, z której codziennie odpływają promy i wodoloty na wyspy Egadyjskie. Z większości pokojów jest piękny widok na morze i port, w oddali widać saliny i wyspy. Pokoje są bardzo ładne, czyste i przestronne - urzekły mnie pięknie odrestaurowane kolorowe dekoracyjne podłogi i ciekawe elementy zdobnicze. Codziennie rano serwują dobre śniadanie i panuje tu przemiła rodzinna atmosfera.

B&B Granveliero znajduje się w jednym z zaułków starówki. Zajmuje całą kamienicę zwieńczoną tarasem, z którego można podziwiać morze, górę Erice oraz dachy starego Trapani. Bardzo ładne pokoje - idealny mix starych elementów dekoracyjnych i nowoczesnego wyposażenia. I oczywiście piękne dekoracyjne podłogi (moja słabość). Są tu również apartamenty rodzinne z aneksami kuchennymi.
B&B GRANVELIERO 

Właściciele obydwu B&B to wspaniałe, bardzo ciepłe osoby, które zawsze są do dyspozycji, chętnie doradzą wam co zobaczyć w samym mieście oraz w okolicy, oraz gdzie dobrze zjeść.

Gorąco polecam.

ZUCCHINE RIPIENE - CUKINIA FASZEROWANA

Zapraszam na pyszną faszerowaną cukinię. Jest doskonała zarówno na ciepło jak i na zimno, jako przystawka czy też danie główne.
Przygotowywałam je nieco w pośpiechu, przed przyjęciem, dlatego za miarkę posłużyła mi  garść i łyżka, chociaż każdy w mojej rodzinie wie, że jestem maniaczką ważenia i dokładnego odmierzania. Bez względu na to jak odmierzycie wasze składniki, efekt będzie murowany.

SKŁADNIKI:

(5 porcji)

5 NIEDUŻYCH CUKINII

2 PEŁNE GARŚCIE BUŁKI TARTEJ 

GARŚĆ POMIDORKÓW KOKTAJLOWYCH

1-2 ZĄBKI CZOSNKU

1 NIEDUŻA CEBULKA

DUŻA GARŚĆ TARTEGO SERA NP PARMEZANU LUB PECORINO

KILKA GAŁĄZEK ŚWIEŻEGO TYMIANKU

3 LISTKI SZAŁWII

SÓL, PIEPRZ

OLIWA Z OLIWEK OK. 2 ŁYŻKI

PRZYGOTOWANIE:

Cukinię myjemy i przekrawamy wzdłuż na pół. Przy pomocy nożyka lub specjalnej łyżeczki wydrążamy część miąższu, zostawiając ok 2 - 3 mm przy samej skórce. Wykrojoną część cukinii drobno siekamy i wrzucamy do miski. Pomidorki i cebulę siekamy w drobną kostkę i dodajemy do siekanej cukinii.
Na patelni rozgrzewamy 1 łyżkę oliwy i dodajemy bułkę tartą. Na średnim ogniu tostujemy ją na złoto-brązowy kolor, lekko studzimy i dodajemy do siekanych warzyw. Listki ziół i czosnek drobniutko siekamy i razem z utartym serem dodajemy do reszty składników. Całość dokładnie mieszamy, doprawiamy do smaku i dodajemy jeszcze odrobinę oliwy.
Piekarnik rozgrzewamy to temperatury 180 stopni C ( bez termoobiegu)
Wnętrze wydrążonych cukinii wycieramy ręcznikiem papierowym, lekko solimy i łyżeczką wkładamy nasz farsz do pełna, lekko ugniatając. Blachę lub inna formę do zapiekania wykładamy papierem do pieczenia, układamy na niej faszerowane cukinie, lekko skrapiamy oliwą i wkładamy do nagrzanego piekarnika na ok. 30 do 40 minut (zależy jak duże są cukinie).
Kilka minut przed końcem możecie posypać cukinie odrobiną tartego sera.

 

 

 

CAPONATA DI MELANZANE - CAPONATA Z BAKŁAŻANÓW

Caponata to bardzo wygodne danie. Latem podaję ją często na obiad, na szybko i przede wszystkim na zimno. Kiedy temperatura na termometrze pokazuje ponad 30 stopni w cieniu, to dania na ciepło przyprawiają mnie o ból głowy. 

Jest to mix smażonych lub pieczonych warzyw podanych w pomidorowym, słodko - kwaśnym sosie. Na Sycylii istnieje wiele wariantów caponaty, moja jest mieszanką wersji z Palermo i Katanii, z rzadko spotykanym dodatkiem rodzynek.

Może być daniem głównym, podana po prostu z chlebem, lub serwowana jako przystawka  albo dodatek do głównego dania.

Danie należy do tzw. kuchni ubogiej (cucina povera), kuchni wiejskiej, a jej historia nie jest do końca udokumentowana. Uważa się, że caponata została stworzona jako zamiennik wykwintnego dania na bazie ryby nazywanej na Sycylii "cappone" (wł.lampuga czyli koryfena). Uboga część społeczeństwa, nie mogąc pozwolić sobie na tak drogi i wykwintny zakup jakim była owa ryba, opracowała przepis wykorzystując "warzywne bogactwo" sycylijskiej ziemi.

SKŁADNIKI:
(4 - 5 porcji)

2 BAKŁAŻANY ŚREDNIEJ WIELKOŚCI
1 NIEDUŻA PAPRYKA ŻÓŁTA  LUB CZERWONA
1,5 ŚREDNIEJ CEBULI
1-2 ŁODYGI SELERA NACIOWEGO
1 PUSZKA (400 G) POMIDORÓW
GARŚĆ KAPARÓW Z ZALEWY, ODSĄCZONYCH
LUB
KAPARÓW W SOLI, OPŁUKANYCH NA SITKU, POD BIERZĄCĄ WODĄ
100 G OLIWEK ZIELONYCH WYDRYLOWANYCH
2 ŁYŻKI ORZESZKÓW PINIOWYCH
2 ŁYŻKI RODZYNEK
2-3 ŁYŻKI CZERWONEGO OCTU WINNEGO
1,5 ŁYŻKI CUKRU
SÓL I PIEPRZ
OLIWA

PRZYGOTOWANIE: 

Warzywa dokładnie myjemy. Rozgrzewamy piekarnik do 180 stopni C (bez termoobiegu). 

Bakłażany kroimy w większą i w miarę możliwości równą kostkę (ok. 3x3 cm), skrapiamy je w misce oliwą, lekko solimy i dokładnie mieszamy tak, aby każdy kawałek był lekko naoliwiony. Blachę z piekarnika wykładamy papierem do pieczenia, rozkładamy na niej, na płasko bakłażany i wkładamy do nagrzanego piekarnika. Na początek, na ok. 10 - 15 minut.

Paprykę czyścimy z nasion i kroimy w cienkie (ok. 0,5 cm) i niezbyt długie paseczki (ok. 3 - 4 cm). Tak samo jak bakłażany, skrapiamy oliwą i solimy, mieszamy, wykładamy na drugą blachę, lub inną foremkę wyłożoną papierem, odstawiamy na bok.

Kontrolujemy bakłażany, mieszamy, jeżeli będą w miarę miękkie (nie powinny być zbyt chrupiące ale też nie powinny się rozpadać na kremową masę) włączamy grill i wkładamy pod niego naszą blachę z bakłażanami na ok. 5 minut tak aby zewnętrzna warstwa się zrumieniła. Po 3 minutach możemy całość przemieszać.

W ten sam sposób postępujemy z papryką, podpiekamy aż dobrze zmięknie a następnie zrumieniamy pod grillem.

Cebulę oraz selera naciowego siekamy w drobną kosteczkę, oliwki kroimy na mniejsze kawałki lub ćwiartki, rodzynki (jeżeli są duże to siekamy na mniejsze kawałeczki, powiedzmy wielkości kaparów) namaczamy kilka minut w ciepłej wodzie. 

Na dużej patelni rozgrzewamy 2 - 3 łyżki oliwy, wrzucamy cebulę, lekko solimy i smażymy na niedużym ogniu przez ok. 2 - 3 minuty, dodajemy posiekanego selera, mieszamy, przykrywamy i dusimy ok. 7 do 10 minut. Po tym czasie dodajemy orzeszki piniowe, kapary, oliwki oraz odsączone rodzynki. Mieszamy dokładnie. Pomidory z puszki drobno siekamy lub miksujemy blenderem i dodajemy do warzyw na patelni. Dusimy jeszcze ok. 5 minut wszystko razem. Na końcu dodajemy do całości upieczoną paprykę oraz bakłażany i dokładnie, ale delikatnie mieszamy. 

Ocet mieszamy z cukrem. Zwiększamy ogień pod patelnią, wlewamy ocet, mieszamy delikatnie. Odparowujemy przez ok. 1 minutę, a następnie odstawiamy caponatę do wystygnięcia.

PASTA CON PESTO TRAPANESE - MAKARON Z PESTO TRAPANESE

Aby przywrócić chwile relaksu spędzone na plaży w San Vito lo Capo postanowiłam przygotować coś ze wpaniałej i intensywnej w smaku kuchni prowincji Trapani.

Tradycja  pesto trapanese sięga czasów kiedy okręty z Genui zatrzymywały się w porcie w Trapani wracając z krajów Orientu. Marynarze z Trapani poznali w ten sposób agliata ligure przygotowaną na bazie czosnku i orzechów włoskich. Następnie dostosowali przepis do lokalnych produktów, dodając do niego soczyste sycylijskie pomidory, orzechy zastąpili migdałami z lokalnych plantacji, a czosnek obowiązkowo z miejscowości Nubia oddalonej o parę kilomerów od Trapani.

Tradycyjnie pesto trapanese podaje się z makaronem busiati, która jest najczęściej spotykaną formą makaronu w okolicach Trapani ale doskonale sprawdzą się również linguine czy bucatini.  
Odświeżające pesto z soczystymi pomidorami będzie idealne na letni obiad lub kolację. Można go podać również na zimno, ale w tej wersji polecam makaron krótki. Latem dosknale smakuje z dodatkiem kilku listków świeżej mięty.
Zapraszam...

 SKŁADNIKI:

(4 porcje)

350 - 400 G MAKARONU LINGUINE

6 DOJRZAŁYCH DUŻYCH POMIDORÓW

50 G MIGDAŁÓW  BEZ SKÓRKI

15 - 20 LISTKÓW ŚWIEŻEJ BAZYLII

3-4 ZĄBKI CZOSNKU

OLIWA Z OLIWEK EKSTRA VIRGIN

SÓL, PIEPRZ

KILKA ŁYŻEK TARTEGO PARMEZANU LUB PECORINO

KILKA LISTKÓW ŚWIEŻEJ MIĘTY (wersja na lato)

PRZYGOTOWANIE:

Pomidory należy sparzyć, obieramy je ze skórki i drobno siekamy. Czosnek obieramy ze skórki, listki bazylii myjemy i rwiemy na mniejsze kawałki. Czosnek, szczyptę lub dwie soli rozgniatamy w moździerzu, dodajemy bazylię i pieprz i dalej ucieramy wszystko dokładnie podlewając kilkoma łyżkami oliwy. Powinien powstać kremowy sos. Migdały również ucieramy w moździerzu, a następnie posiekane wcześniej pomidory. Łączymy wszystkie składniki, doprawiamy do smaku solą i pieprzem i dodajemy ewentualnie jeszcze trochę oliwy, ucieramy dokładnie. Powinien powstać gęsty, lekko grudkowaty sos.
W garnku zagotowujemy wodę z solą. Wrzucamy makaron i gotujemy al dente. Odcedzamy zachowując kilka łyżek wody z gotowania. Łączymy makaron z pesto, mieszamy dokładnie  dodając tarty ser i ewentualnie kilka łyżek wody z gotowania, skrapiamy lekko oliwą i podajemy.

GRANITA AL LIMONE

Za oknem potworny upał, termometr pokazuje 42 stopnie i do tego jeszcze wieje scirocco, porywisty ale gorący wiatr prosto z Sahary, mam wrażenie, że ktoś dmucha na mnie suszarką, nic się nie chce...

Sama myśl o włączeniu palnika kuchenki czy piekarnika wzbudza we mnie przerażenie...
W takie dni jedyne na co mam ochotę, to kielich odświeżającej granity, koniecznie cytrynowej. Jej kwaśno słodki smak gasi pragnienie, przynajmniej na trochę, a kawałki lodu zamrażają mi mózg, cudowne uczucie chociaż momentami potrafi być wręcz bolesne.

Granita to bardzo popularne danie na gorącej Sycylii, wielu jej mieszkańców rozpoczyna dzień od kultowego zestawu śniadaniowego brioscia con granita czyli pucharek granity serwowany w towarzystwie drożdżowej bułeczki.
Uważa się, że granita pojawiła się na Sycylii  w czasach panowania Arabów, którzy przywieźli ze sobą sherbet czyli lodowy napój aromatyzowany sokami owocowymi lub wodą różaną.

Żeby ograniczyć czynności do minimum, połówki wyciśniętych cytryn, oczyściłam z włókien i wykorzystałam jako miseczki do podania granity - nie trzeba będzie nawet zmywać.
 

SKŁADNIKI:

300 ML SOKU WYCIŚNIĘTEGO Z CYTRYN
300 ML WODY
250 G CUKRU
1 ŁYŻKA DELIKATNEGO MIODU
SKÓRKA OTARTA Z JEDNEJ CYTRYNY

PRZYGOTOWANIE:

Cytrynę dokładnie myjemy i sparzamy wrzątkiem, a następnie ścieramy skórkę na drobnej tarce (tylko żółtą część).

Łyżkę miodu mieszamy z otartą skórką, podgrzewamy lekko na bardzo małym ogniu. Całość powinna być ciepła ale nie gorąca. Odstawiamy do wystygnięcia, najlepiej na całą noc. Po tym czasie miód nabierze wspaniałego cytrynowego aromatu. 

Wodę mieszamy z cukrem, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy kilka minut. Całość powinna lekko zgęstnieć. Studzimy. Wyciskamy sok z cytryn.

Połówki ładniejszych cytryn możemy oczyścić nożykiem z włókien oraz odciąć spiczaste końcówki, aby dobrze przylegały do talerza. Wykorzystamy je jako miseczki do podania.

Aromatyczny miód, wodę z cukrem oraz sok z cytryn dokładnie mieszamy razem. Przelewamy do opokawonia po lodach lub innego pojemniczka i wstawiamy do zamrażalnika na całą noc lub przynamniej 8 godzin. Po tym czasie wrzucamy całość do malaksera i miksujemy chwilę na najwyższych obrotach. 

Możemy to zrobić w dwóch partiach.

Tak rozbitą granitę przekładamy  ponownie do pojemniczka i zamrażamy jeszcze przez ok 2 godziny. Po tym czasie granita jest gotowa do jedzenia.
Jeżeli nie mamy możliwości zmiksowania granity wystarczy kilkakrotnie w godzinnych odstępach przemieszać wszystko, dokładnie widelcem.

Podajemy w cytrynowych miseczkach (puste najlepiej przechowywać w zamkniętym pojemniczku w lodówce), dekorujemy plasterkami cytryny i listkami mięty.

PROWINCJA TRAPANI część 1

Prowincja Trapani to wspaniałe widoki, miasteczka, rezerwaty naturalne, aktywne i nadal produkujące sól morską Saliny z charkterystycznymi wiatrakami. To wyspy Egadyjskie, średniowieczne Erice, słynąca z produkcji wina o tej samej nazwie Marsala, pofalowany teren z winnicami produkującymi doskonałe Erice D.O.C i Bianco d'Alcamo. Prowincja słynie też z przepięknych plaży gdzie kolor morza jest tak turkusowy, że oglądając zdjęcia, trudno uwierzyć, że nie są podkolorowane.

Z Palermo do Castellamare del Golfo można szybko przejechać autostradą, z której rozciągają sie  piękne widoki. Z lewej strony autostrady wysokie i surowe góry z charkterystyczną roślinnością tzw. macchia mediterranea, miejscami już niestety wypaloną przez słońce. Agawy, aloesy, mirt, laur, rozmaryn czy dzika oliwka i oleandry to tylko niektóre rośliny pokrywające zbocza czy nawet pobocza dróg. Po prawej stronie możemy podziwiać piękne widoki na morze i nadmorskie miejscowości.
W Castellamare del Golfo można zjechać w kierunku Scopello i letniskowego misteczka z jedną  z najpiękniejszych piaszczystych plaży na Sycylii - San Vito lo Capo.

San Vito lo Capo

Scopello to niewielka osada na zboczu schodzącym do morza, która latem zapełnia się turystami.
Kościół, placyk, niewiele domów i il Baglio, posiadłość z częścią centralną i wewętrznym patio.
Nieopodal tej osady znajduje się tonnara di Scopello (miejsce, w którym niegdyś odbywał się tradycyjny połów tuńczyka czyli mattanza, niektóre zabudowania sięgają nawet XIII wieku, a właściwa tonnara zbudowana została w XV wieku). Dzisiaj jest w rękach prywatnych z możliwością wynajęcia apartamentu.
Uwaga: wstęp w ciągu dnia płatny (nam po 19.00 udało się wejść za darmo).
Tutaj  możecie podziwiać przepiękne faraglioni czyli kolumny skalne wystające z wody nieopodal brzegu.

Faraglioni i Tonnara di Scopello

Faraglioni di Scopello

Tonnara di Scopello

Tonnara di Scopello

Jeżeli zgłodniejecie będąc w Scopello, to koniecznie udajcie sie do Panificio di Stabile e Anselmo (piekarnia, nieco na uboczu) i spróbujcie specjalności z prowincji Trapani czyli Pane Cunzatu - to bochenek lokalnego chleba przekrojony wzdłuż i nadziany pomidorami, anchovies, serem caciocavallo lub lokalnym miękkim pecorino, wszystko posypane oregano i suto skropione oliwą z oliwek, całość złożona w kanapkę i pokrojna na porcje. Chleb z lokalnej pszenicy durum (z niemal cynamonowym posmakiem) i pieczony w piecu opalanym drewnem. Mniam, mniam.
Warunki konsumpcji dość spartańskie - plastikowe stoły i krzesła pod drzewami figowymi i oleandrami a za serwetki i obrusy służy zwykły szary papaier spożywczy, kóry dostajecie razem z waszym Pane Cunzatu - ale tak ma być, to jest prawdziwa Sycylia, ta, którą kocham.  Od lat tam bywamy, miejsce nie ma sobie równych.

Piekarnia

Pane Cuzatu, panelle, pizza al taglio

Pane Cunzatu

Kilka kilometrów dalej zaczyna się Riserva Naturale Orientata dello Zingaro. Dróżkami na zboczu góry, w palącym letnim słoncu, podziwiając miejscową faunę i florę, można dojść do przepięknych zatoczek i zatrzymać się na kąpiel lub zwiedzić muzea i poznać historię rezerwatu i życia na tym terenie.  Sycylijczycy bardzo często wybierają sie tutaj  w wolne dni z jedzeniem i całym ekwipunkiem i na takiej plaży spędzają  cały dzień.

Riserva dello Zingaro 

Z Castellamare del Golfo można wybarć się na zorganizowaną wycieczkę łódką zarówno do rezerwatu jak i do tonnary.

niewielki port turystyczno - rybacki w Castellamare del Golfo

Ciąg dalszy wkrótce...

Gdzie spać:

Zachęcam was mocno do odwiedzenia prowincji Trapani i poświęcenia tej części wyspy więcej czasu niż kilka godzin czy jeden dzień.

Idealnym punktem wypadowym dla waszych wycieczek po okolicy będzie samo Trapani, gdzie gorąco  polecam wam 2 hotele w samym centrum.

Atrakcje turystyczne, o których pisałam w poście znajdują się w odległości 10 - 40 km od miasta , a kiedy po całodniowej wycieczce wrócicie na miejsce, Trapani ugości was wspaniałą kuchnią, tętniącą życiem starówką, pięknymi zabytkami, urokliwymi uliczkami i lokalami otwartymi do późnych godzin nocnych.

Hotele, a właściwie Bed & Breakfast, o których wspomniałam wcześniej, to B&B GRANVELIERO oraz B&B BELVELIERO. Obydwa B&B dla czytelników mojego bloga oferują 10% zniżki na pobyt. Wystarczy wpisać w formularzu rezerwacji "SycyliaSi 10".

B&B Belveliero znajduje się przy przystani, z której codziennie odpływają promy i wodoloty na wyspy Egadyjskie. Z większości pokojów jest piękny widok na morze i port, w oddali widać saliny i wyspy. Pokoje są bardzo ładne, czyste i przestronne - urzekły mnie pięknie odrestaurowane kolorowe dekoracyjne podłogi i ciekawe elementy zdobnicze. Codziennie rano serwują dobre śniadanie i panuje tu przemiła rodzinna atmosfera.

B&B Granveliero znajduje się w jednym z zaułków starówki. Zajmuje całą kamienicę zwieńczoną tarasem, z którego można podziwiać morze, górę Erice oraz dachy starego Trapani. Bardzo ładne pokoje - idealny mix starych elementów dekoracyjnych i nowoczesnego wyposażenia. I oczywiście piękne dekoracyjne podłogi (moja słabość). Są tu również apartamenty rodzinne z aneksami kuchennymi.

B&B GRANVELIERO 

Właściciele obydwu B&B to wspaniałe, bardzo ciepłe osoby, które zawsze są do dyspozycji, chętnie doradzą wam co zobaczyć w samym mieście oraz w okolicy, oraz gdzie dobrze zjeść.

Gorąco polecam.